مواظب اشکایی که در میاریم باشیم
خیلی وقتا آدمای دور و برم رو میرنجونم بدون این که برنامهی مشخصی برای رنجش اونها داشته باشم و حتا اگه شخص مقابلم واکنشی نشون نده، خودم تا مدتها متوجه نمیشم که چی کار کردم.
شکستن دل آدما توی لغتنامه زندگی من گناه خیلی بزرگیه به خصوص اگه اون آدما نقش مهمی در زندگیم داشته باشن. به خاطر همین دونستن این موضوع که دل دوستی، عزیزی رو شکستم واقعا خیلی رنجم میده.
به همین دلیله که یه وقتایی که از دست آدمای دور و برم دلآزرده میشم، فکر میکنم که این باید تاوان یه کاری باشه که در گذشته کردم. اما شما رو به خدا اگه یه وقت از دست کسی رنجیدید و فهمیدید که اون متوجه نشده، حتما بهش بگید. این هم برای شما بهتره و هم برای کسی که شما رو آزرده. شاید همه چیز، بیش از یه سوتفاهم نباشه.
روجا به عنوان slogan وبلاگش این جمله رو از م.پروست نوشته: «کمتر تحمل اشکی را داریم که خود به چشم کسی می آوریم.» و من همیشه وقت باز کردن پنجرهش به این جمله فکر کردم.
پس بیاین مواظب اشکایی که در میاریم باشیم.