من راز فصل‌ها را می‌دانم

وقت‌هایی که سعی می‌کنم، عصبانیت یا ناراحتیم را قورت دهم از همیشه عصبانی‌تر و ناراحت‌تر جلوه می‌کنم. و بعد خیلی خنده‌دار می‌شوم وقتی که سعی می‌کنم روی صورت برافروخته‌ام به زور یک لبخند بچپانم. خیلی وقت‌ها فکر کردن به همین قیافه مضحک است که می‌تواند در اوج عصبانیت بخنداندم و عصبانیت را از یاد آدم ببرد.

راستی هیچ فکر کرده‌اید که غالب موضوعاتی که ما را عصبانی می‌کنند تا چه حد بی‌اهمیت هستند؟