غبطه

از صمیم قلب خوش‌حالم برای افغان‌ها. از این که دموکراسی نوپای‌شان این قدر سریع به بار نشست و حالا باید مایه حسرت من و شمایی باشد که این همه سال برای چشیدنش له له زده‌ایم.

امیدوارم روزی از همین روزها افغانستان جایی باشد برای در آغوش گرفتن فرزندانی که هر کدام به اجبار گوشه‌ای از این جهان را به جای خانه برگزیده‌اند. 

فکرش را بکنید این خوشحالی چه قدر بیش‌تر بود اگر همه این‌ها در خانه خودمان هم داشته‌هایی طبیعی به شمار می‌آمد. 

  
نویسنده : مولود ; ساعت ۱۱:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٧/٢٩
تگ ها :