من راز فصل‌ها را می‌دانم

دنیای آدم‌های عاشق را دوست دارم. آدم‌هایی که پای صحبت‌شان که می‌نشینی احساس می‌کنی شیرین‌اند. به دل‌تان می‌نشینند. آدم‌هایی که موقع حرف زدن چشم‌های‌شان برق می‌زند و زیبا می‌شوند. آدم‌های عاشق را نباید نصیحت کرد. با آدم‌های عاشق فقط می‌توانی هم‌دلی کنی نباید بگویی این کار را بکن این کار را نکن. نباید بگویی این کار منطقی نیست، چون آدم عاشق کار خودش را می‌کند و تو با حرف‌های کلیشه‌ایت، با نصیحت‌های احتمالیت فقط با عرض و آبروی خودت بازی می‌کنی. هیچ آدم عاشقی نمی‌تواند پای منطق را وسط بکشد. اصلا اگر این کار بکند دیگر اسمش را عاشق نمی‌گذارند که.

برای آدم عاشق فقط می‌توانی گوشی باشی که هی از معشوق پرش کنند و سیر نشوند.

اگر آدم عاشق بهتان گفت: می‌خواهم بهش زنگ بزنم، بی‌خود ازش نخواهید صبور باشد. چون 1 ساعت بعد بهتان اس‌ام‌اس می‌زند که این کار را کرده است، چون دیگر طاقت نداشته.

شما فقط باید چشم‌های‌تان را ببندید و لب‌خند بزنید و با همه وجود آدم‌های عاشق را درک کنید. شما فقط باید لب‌خند بزنید و یادتان بیاید که چه‌قدر آدم‌های عاشق را دوست دارید.