من راز فصل‌ها را می‌دانم

فال حافظ گرفتن را دوست ارم به خاطر سرخوشی و سرمستی بعد از خواندن هر بیتش. برای من فال حافظ فقط بهانه ای‌ست برای دو باره و دو باره خواندن بیت‌هایی که هر بار چیز جدیدی از درون‌شان خودنمایی می‌کند. حالا یک همکار جوان اهل دل پیدا شده که به عنوان عیدی به من یک دیوان حافظ داده که هر شعرش یک شماره دارد و می‌توانی با انتخاب یک عدد باهاش فال حافظ بگیری. شعر 388 را به نیت خواننده‌های این جا برای تبریک سال نو باز کردم، شما را به خدا ببینید چی آمده:

دانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدن
در کوی او گدایی بر سروری گزیدن

از جان طمع بریدن آسان بود و لیکن
از دوستان جانی مشکل توان بریدن

خواهم شدن به بستان چون غنچه با دل تنگ
و آن جا به نیکنامی پیراهنی دردیدن

گه چون نسیم با گل راز نهفته گفتن
گه سر عشق‌بازی از بلبلان شنیدن

بوسیدن لب یار اول ز دست مگذار
کآخر ملول گردی از دست لب گزیدن

فرصت شمار صحبت کز این دو راهه منزل
چون بگذریم دیگر نتوان به هم رسیدن

گویی برفت حافظ از یاد شاه یحیی
یارب به یادش آور درویش پروریدن

و آخرش در تعبیر شعر ازم خواسته که قدر دوستان خوب را بدانم و آن ها را از خود مرنجانم. دوستان خوبم (به جون خودم) قدر همه‌تان را می‌دانیم. سالی پر از تن‌درستی، امید، تلاش، بالندگی و  عشق در انتظارتان باد.